serbest bölge

GERÇEK AŞK

     Futbol aşkı! Bu tabiri ben bulmadım.
Bu aşk, erkek cinsiyle ilgili desem, haksızlık etmiş olmam. Kadınların çok azı futbolu sever. Üstelik aşk halinde olmaz bu. İstisna tutulabilecek kadın kişiler olabilir ama bu, genel kaideyi etkilemez. Bu aşka düşenler, erkeklerin azımsanamayacak bir kısmıdır.
Bu aşk gerçek bir aşk mı? Sanırım öyle. Çünkü, erkeğin bu tutkusunun sonucunda ona gelen hiçbir kazancı yok. Sadece karşılıksız sevmeye devam etmek var. Hiçbir kazancı olmamasına rağmen, takımı kazanınca sevinir, gönenir.
     Düşünüyorum; bir erkek varlıklı ve güzel bir kadına aşık olsa. Kadın onun aşkına karşılık verse ama varlığından onu nasiplendirmese. En seven erkek bile uzun zaman dirense de o zenginlikten bir beklentiye girer.  Düşünür ki 'eğer beni gerçekten seviyor olsa zenginliğinden benim de istifade etmemi arzu ederdi.' Ve aşkı bulanırdı.
Futbol bir endüstri ve dehşet rakamlar dönüyor bu endüstride. Ama ekranın başında, stadyumda kalbi takımı için pır pır eden, gerektiğinde onun için tartışan dövüşen, günü berbat olan, hatta ölen öldürülen, para ve zaman kaybeden er kişi; bunlarla kalakalıyor. Yıllar yıllar böyle geçiyor ama takımına duyduğu aşka zerre kadar toz kondurmuyor. 'Bu takımın yönetenleri de oynayanlar da abad oluyor. Ben ne yapıyorum, benimki ne oluyor? Yüreğimdeki kızgınlık, sevinç, karamsarlık, mutluluk dalgalanmalarından başka ne kalıyor elimde?' demiyor. İşte bu yüzden, tam anlamıyla karşılıksız ve o yüzden de gerçek...
    
     Erkek hiçbir şeyi bu kadar sevmedi.
Futbol aşkı eşittir: Erkeğin muvaffakiyet aşkı, erkeğin kendi cinsine aşkı, erkeğin iktidar aşkı, erkeğin kendine aşkı.
    
     Üstad Panglosa fikirlerimi açtığımda "Futbol sevmeyen birinin biraz zekice karalaması" deyip geçiştirdi. Oysa ben gerçek bir fikir alışverişi olacak diye beklemiştim.